2026-08-17, Poniedziałek, Rok A, II, Wspomnienie św. Jacka, prezbitera
Ez 24, 15-24
Czytanie z Księgi proroka Ezechiela<br><br>Pan skierował do mnie te słowa: «Synu człowieczy, oto zabieram ci nagle radość twych oczu, ale nie lamentuj ani nie płacz, ani nie pozwól, by płynęły ci łzy. Wzdychaj w milczeniu, nie przywdziewaj żałoby jak po umarłym, zawiąż sobie zawój dokoła głowy, sandały włóż na nogi, nie przysłaniaj brody, nie spożywaj chleba żałoby!»<br><br>Mówiłem do ludu mego rano, a wieczorem umarła mi żona, i uczyniłem rano tak, jak mi rozkazano.<br><br>A lud mówił do mnie: «Czy nie wyjaśnisz nam, co oznacza dla nas to, co czynisz?»<br><br>Wówczas powiedziałem im: Pan skierował do mnie te słowa: «Powiedz domowi Izraela: Tak mówi Pan Bóg: Oto Ja pozwalam bezcześcić świątynię moją, dumę waszej potęgi, radość waszych oczu, tęsknotę waszych serc. Synowie wasi i córki wasze, których opuściliście, od miecza poginą. Wy zaś tak uczynicie, jak Ja uczyniłem: brody nie będziecie przesłaniać ani spożywać chleba żałoby, ale mając zawoje na głowach i sandały na nogach, nie będziecie lamentować ani płakać. Będziecie schnąć z powodu nieprawości waszych i będziecie wzdychać jeden przed drugim. Ezechiel będzie dla was znakiem. To, co on uczynił, będziecie i wy czynili, gdy to nastąpi. I poznacie, że Ja jestem Pan».
Pwt 32, 18-19. 20. 21 (R.: por. 18b)
Wspomnij na Boga, który stworzył ciebie<br><br>Gardzisz Skałą, co ciebie zrodziła, * <br>zapominasz o Bogu, który dał ci życie. <br>Zobaczył to Pan i wzgardził, * <br>oburzony na własnych synów i córki.<br><br>Wspomnij na Boga, który stworzył ciebie<br><br>I rzekł: «Odwrócę od nich oblicze, * <br>zobaczę ich koniec. <br>Gdyż są narodem niestałym, * <br>dziećmi, w których nie ma wierności.<br><br>Wspomnij na Boga, który stworzył ciebie<br><br>Mnie do zazdrości pobudzili tym, co wcale nie jest bogiem, * <br>rozjątrzyli Mnie swymi czczymi bożkami; <br>i Ja ich do zazdrości pobudzę nie-ludem, * <br>rozjątrzę ich narodem pozbawionym rozsądku».<br><br>Wspomnij na Boga, który stworzył ciebie
Mt 5, 3
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Błogosławieni ubodzy w duchu, <br>albowiem do nich należy królestwo niebieskie.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
Mt 19, 16-22
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza<br><br>Pewien człowiek podszedł do Jezusa i zapytał: «Nauczycielu, co dobrego mam czynić, aby otrzymać życie wieczne?»<br><br>Odpowiedział mu: «Dlaczego Mnie pytasz o dobro? Jeden tylko jest Dobry. A jeśli chcesz osiągnąć życie, zachowuj przykazania».<br><br>Zapytał Go: «Które?»<br><br>Jezus odpowiedział: «Oto te: Nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie, czcij ojca i matkę oraz miłuj swego bliźniego jak siebie samego».<br><br>Odrzekł Mu młodzieniec: «Przestrzegałem tego wszystkiego, czego mi jeszcze brakuje?»<br><br>Jezus mu odpowiedział: «Jeśli chcesz być doskonały, idź, sprzedaj, co posiadasz, i daj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną!»<br><br>Gdy młodzieniec usłyszał te słowa, odszedł zasmucony, miał bowiem wiele posiadłości.
2026-08-18, Wtorek, Rok A, II, XX Tydzień zwykły
Ez 28,1-10
Czytanie z Księgi proroka Ezechiela<br><br>Pan skierował do mnie te słowa: «Synu człowieczy, powiedz władcy Tyru: Tak mówi Pan Bóg: Ponieważ serce twoje stało się wyniosłe, powiedziałeś: Ja jestem Bogiem, ja zasiadam na Boskiej stolicy, w sercu mórz – a przecież ty jesteś tylko człowiekiem, a nie Bogiem, i rozum chciałeś mieć równy rozumowi Bożemu. Oto jesteś mądrzejszy od Daniela, żadna tajemnica nie jest ukryta przed tobą. Dzięki swej przezorności i sprytowi zdobyłeś sobie majątek i nagromadziłeś złota i srebra w swoich skarbcach. Dzięki swojej wielkiej przezorności, dzięki swoim zdolnościom kupieckim pomnożyłeś swoje majętności, a serce twoje stało się wyniosłe z powodu twego majątku.<br><br>Dlatego tak mówi Pan Bóg: Ponieważ rozum chciałeś mieć równy rozumowi Bożemu, oto dlatego sprowadzam na ciebie cudzoziemców – najsroższych spośród narodów. Oni dobędą mieczy przeciwko urokowi twojej mądrości i zbezczeszczą twój blask. Zepchną cię do dołu, i umrzesz śmiercią nagłą w sercu mórz. Czy będziesz jeszcze mówił: Ja jestem Bogiem – w obliczu swoich oprawców? Przecież będziesz tylko człowiekiem, a nie Bogiem w ręku tego, który cię będzie zabijał. Umrzesz śmiercią nieobrzezanych z ręki cudzoziemców, ponieważ Ja to postanowiłem» – mówi Pan Bóg.
Pwt 32, 26-27b. 27c-28. 30. 35c-36b (R.: 39c)
Ja, Pan, zabijam i Ja sam ożywiam<br><br>Rzekłem: «Ja ich wytracę, * <br>wygubię ich pamięć u ludzi». <br>Ale się bałem drwiny wroga, * <br>że przeciwnicy ich będą się łudzić.<br><br>Ja, Pan, zabijam i Ja sam ożywiam<br><br>Będą się łudzić, mówiąc: «Nasza ręka przemożna, * <br>a nie Pan uczynił to wszystko». <br>Gdyż jest to plemię niemądre * <br>i niemające rozwagi.<br><br>Ja, Pan, zabijam i Ja sam ożywiam<br><br>Jak może jeden odpędzać tysiące, * <br>a dwóch odpierać dziesięć tysięcy? <br>Dlatego że ich sprzedała ich Skała, * <br>że Pan na łup ich wydał.<br><br>Ja, Pan, zabijam i Ja sam ożywiam<br><br>Nadchodzi bowiem dzień klęski, * <br>los ich gotowy, już blisko. <br>Bo Pan swój naród obroni, * <br>litość okaże swym sługom.<br><br>Ja, Pan, zabijam i Ja sam ożywiam
2 Kor 8, 9
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Jezus Chrystus, będąc bogatym, dla was stał się ubogim, <br>aby was ubóstwem swoim ubogacić.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
Mt 19, 23-30
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza<br><br>Jezus powiedział do swoich uczniów: «Zaprawdę, powiadam wam: Bogatemu trudno będzie wejść do królestwa niebieskiego. Jeszcze raz wam powiadam: Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne, niż bogatemu wejść do królestwa niebieskiego».<br><br>Gdy uczniowie to usłyszeli, bardzo się przerazili i pytali: «Któż więc może być zbawiony?»<br><br>Jezus spojrzał na nich i rzekł: «U ludzi to niemożliwe, lecz u Boga wszystko jest możliwe».<br><br>Wtedy Piotr rzekł do Niego: «Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą, cóż więc otrzymamy?»<br><br>Jezus zaś rzekł do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Przy odrodzeniu, gdy Syn Człowieczy zasiądzie na swym tronie chwały, wy, którzy poszliście za Mną, zasiądziecie również na dwunastu tronach, aby sądzić dwanaście szczepów Izraela. I każdy, kto dla mego imienia opuści dom, braci, siostry, ojca, matkę, dzieci lub pole, stokroć tyle otrzyma i życie wieczne posiądzie na własność.<br><br>Wielu zaś pierwszych będzie ostatnimi, a ostatnich pierwszymi».
2026-08-19, Środa, Rok A, II, Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Jana Eudesa, prezbitera
Ez 34,1-11
Czytanie z Księgi proroka Ezechiela<br><br>Pan skierował do mnie te słowa: «Synu człowieczy, prorokuj o pasterzach Izraela, prorokuj i powiedz im, pasterzom: Tak mówi Pan Bóg: Biada pasterzom Izraela, którzy sami siebie pasą! Czyż pasterze nie powinni paść owiec? Nakarmiliście się mlekiem, odzialiście się wełną, zabiliście tłuste zwierzęta, jednakże owiec nie paśliście. Słabej nie wzmacnialiście, o zdrowie chorej nie dbaliście, skaleczonej nie opatrywaliście, zabłąkanej nie sprowadziliście z powrotem, zagubionej nie odszukiwaliście, a z przemocą i z okrucieństwem obchodziliście się z nimi. Rozproszyły się owce moje, bo nie miały pasterza, i stały się żerem wszelkiego dzikiego zwierza. Rozproszyły się, błądzą moje owce po wszystkich górach i po wszelkiej wyżynie; i po całej krainie były owce moje rozproszone, a nikt się o nie nie pytał i nikt ich nie szukał.<br><br>Dlatego wy, pasterze, słuchajcie słowa Pańskiego: Na moje życie – mówi Pan Bóg: Ponieważ owce moje stały się łupem i owce moje służyły za żer wszelkiemu dzikiemu zwierzęciu, bo nie było pasterza, pasterze zaś nie szukali owiec moich, bo pasterze sami siebie paśli, a nie paśli moich owiec, dlatego wy, pasterze, słuchajcie słowa Pańskiego. Tak mówi Pan Bóg: Oto jestem przeciw pasterzom. Z ich ręki zażądam moich owiec, położę kres ich pasterzowaniu, a pasterze nie będą paść samych siebie; wyrwę moje owce z ich paszczy, nie będą już one służyć im za żer.<br><br>Albowiem tak mówi Pan Bóg: Oto Ja sam będę szukał moich owiec i będę sprawował nad nimi pieczę».
Ps 23 (22), 1b-3. 3b-4. 5. 6 (R.: por. 1b)
Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego<br><br>Pan jest moim pasterzem, † <br>niczego mi nie braknie, * <br>pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach. <br>Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, * <br>orzeźwia moją duszę.<br><br>Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego<br><br>Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach * <br>przez wzgląd na swoją chwałę. <br>Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę, † <br>zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. * <br>Kij Twój i laska pasterska są moją pociechą.<br><br>Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego<br><br>Stół dla mnie zastawiasz * <br>na oczach mych wrogów. <br>Namaszczasz mi głowę olejkiem, * <br>kielich mój pełny po brzegi.<br><br>Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego<br><br>Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną * <br>przez wszystkie dni życia <br>i zamieszkam w domu Pana * <br>po najdłuższe czasy.<br><br>Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego
Hbr 4, 12
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Żywe jest słowo Boże i skuteczne, <br>zdolne osądzić pragnienia i myśli serca.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
Mt 20,1-16
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza<br><br>Jezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść:<br><br>«Królestwo niebieskie podobne jest do gospodarza, który wyszedł wczesnym rankiem, aby nająć robotników do swej winnicy. Umówił się z robotnikami o denara za dzień i posłał ich do winnicy.<br><br>Gdy wyszedł około godziny trzeciej, zobaczył innych, stojących na rynku bezczynnie, i rzekł do nich: „Idźcie i wy do mojej winnicy, a co będzie słuszne, dam wam”. Oni poszli. Wyszedłszy ponownie około godziny szóstej i dziewiątej, tak samo uczynił.<br><br>Gdy wyszedł około godziny jedenastej, spotkał innych stojących i zapytał ich: „Czemu tu stoicie cały dzień bezczynnie?” Odpowiedzieli mu: „Bo nas nikt nie najął”. Rzekł im: „Idźcie i wy do winnicy”.<br><br>A gdy nadszedł wieczór, rzekł właściciel winnicy do swego rządcy: „Zwołaj robotników i wypłać im należność, począwszy od ostatnich aż do pierwszych”. Przyszli najęci około jedenastej godziny i otrzymali po denarze. Gdy więc przyszli pierwsi, myśleli, że więcej dostaną; lecz i oni otrzymali po denarze.<br><br>Wziąwszy go, szemrali przeciw gospodarzowi, mówiąc: „Ci ostatni jedną godzinę pracowali, a zrównałeś ich z nami, którzy znosiliśmy ciężar dnia i spiekotę”. Na to odrzekł jednemu z nich: „Przyjacielu, nie czynię ci krzywdy; czyż nie o denara umówiłeś się ze mną? Weź, co twoje, i odejdź. Chcę też i temu ostatniemu dać tak samo jak tobie. Czy mi nie wolno uczynić ze swoim, co chcę? Czy na to złym okiem patrzysz, że ja jestem dobry?” Tak ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi».
2026-08-20, Czwartek, Rok A, II, Wspomnienie św. Bernarda, opata i doktora Kościoła
Ez 36, 23-28
Czytanie z Księgi proroka Ezechiela<br><br>Tak mówi Pan:<br><br>«Chcę uświęcić wielkie imię moje, które zbezczeszczone jest pośród ludów, zbezczeszczone przez was pośród nich, i poznają ludy, że Ja jestem Pan, gdy okażę się Świętym względem was przed ich oczami.<br><br>Zabiorę was spośród ludów, zbiorę was ze wszystkich krajów i przyprowadzę was z powrotem do waszego kraju, pokropię was czystą wodą, abyście się stali czystymi, i oczyszczę was od wszelkiej zmazy i od wszystkich waszych bożków.<br><br>I dam wam serca nowe i ducha nowego tchnę do waszego wnętrza, zabiorę wam serca kamienne, a dam wam serca z ciała. Ducha mojego chcę tchnąć w was i sprawić, byście żyli według mych nakazów i przestrzegali przykazań, i według nich postępowali. Wtedy będziecie mieszkać w kraju, który dałem waszym przodkom, i będziecie moim ludem, a Ja będę waszym Bogiem».
Ps 51 (50), 12-13. 14-15. 18-19 (R.: por. Ez 36, 25)
Gdy was pokropię, staniecie się czyści<br><br>Stwórz, Boże, we mnie serce czyste * <br>i odnów we mnie moc ducha. <br>Nie odrzucaj mnie od swego oblicza * <br>i nie odbieraj mi świętego ducha swego.<br><br>Gdy was pokropię, staniecie się czyści<br><br>Przywróć mi radość Twojego zbawienia * <br>i wzmocnij mnie duchem ofiarnym. <br>Będę nieprawych nauczał dróg Twoich * <br>i wrócą do Ciebie grzesznicy.<br><br>Gdy was pokropię, staniecie się czyści<br><br>Ofiarą bowiem Ty się nie radujesz, * <br>a całopalenia, choćbym dał, nie przyjmiesz. <br>Boże, moją ofiarą jest duch skruszony, * <br>pokornym i skruszonym sercem Ty, Boże, nie gardzisz.<br><br>Gdy was pokropię, staniecie się czyści
Ps 95 (94), 8a. 7d
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Nie zatwardzajcie dzisiaj serc waszych, <br>lecz słuchajcie głosu Pańskiego.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
Mt 22, 1-14
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza<br><br>Jezus w przypowieściach mówił do arcykapłanów i starszych ludu: «Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił ucztę weselną swemu synowi. Posłał więc swoje sługi, żeby zaproszonych zwołali na ucztę, lecz ci nie chcieli przyjść.<br><br>Posłał jeszcze raz inne sługi z poleceniem: „Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę; woły i tuczne zwierzęta ubite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę!” Lecz oni zlekceważyli to i odeszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa, a inni pochwycili jego sługi i znieważywszy, pozabijali.<br><br>Na to król uniósł się gniewem. Posłał swe wojska i kazał wytracić owych zabójców, a miasto ich spalić.<br><br>Wtedy rzekł swoim sługom: „Uczta weselna wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie”. Słudzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych. I sala weselna zapełniła się biesiadnikami.<br><br>Wszedł król, żeby się przypatrzyć biesiadnikom, i zauważył tam człowieka nieubranego w strój weselny. Rzekł do niego: „Przyjacielu, jakże tu wszedłeś, nie mając stroju weselnego?” Lecz on oniemiał. Wtedy król rzekł sługom: „Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie go na zewnątrz, w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”. Bo wielu jest powołanych, lecz mało wybranych».<br><br>[Wersja krótsza: Mt 22, 1-10]
2026-08-21, Piątek, Rok A, II, Wspomnienie św. Piusa X, papieża
Ez 37,1-14
Czytanie z Księgi proroka Ezechiela<br><br>Spoczęła na mnie ręka Pana, i wyprowadził mnie On w duchu na zewnątrz, i postawił mnie pośród doliny. Była ona pełna kości. I polecił mi, abym przeszedł dokoła nich, i oto było ich na obszarze doliny bardzo wiele. Były one zupełnie wyschłe.<br><br>I rzekł do mnie: «Synu człowieczy, czy kości te powrócą znowu do życia?» Odpowiedziałem: «Panie Boże, Ty to wiesz».<br><br>Wtedy rzekł On do mnie: «Prorokuj nad tymi kośćmi i mów do nich: Wyschłe kości, słuchajcie słowa Pana! Tak mówi Pan Bóg: Oto Ja wam daję ducha, byście ożyły. Chcę as otoczyć ścięgnami i sprawić, byście obrosły ciałem, i przybrać was w skórę, i dać wam ducha, byście ożyły i poznały, że Ja jestem Pan».<br><br>I prorokowałem, jak mi polecono, a gdy prorokowałem, oto powstał szum i trzask, i kości jedna po drugiej zbliżały się do siebie. I patrzyłem, a oto powróciły ścięgna i wyrosło ciało, a skóra pokryła je z wierzchu, ale jeszcze nie było w nich ducha.<br><br>I powiedział On do mnie: «Prorokuj do ducha, prorokuj, o synu człowieczy, i mów do ducha: Tak powiada Pan Bóg: Z czterech wiatrów przybądź, duchu, i tchnij na tych pobitych, aby ożyli».<br><br>Wtedy prorokowałem tak, jak mi nakazał, i duch wstąpił w nich, a ożyli i stanęli na nogach – wojsko bardzo, bardzo wielkie.<br><br>I rzekł do mnie: «Synu człowieczy, kości te to cały dom Izraela. Oto mówią oni: Wyschły kości nasze, znikła nadzieja nasza, już po nas. Dlatego prorokuj i mów do nich: Tak mówi Pan Bóg:<br><br>Oto otwieram wasze groby i wydobywam was z grobów, ludu mój, i wiodę was do kraju Izraela, i poznacie, że Ja jestem Pan, gdy wasze groby otworzę i z grobów was wydobędę, ludu mój. Udzielę wam mego ducha, byście ożyli, i powiodę was do kraju waszego, i poznacie, że Ja, Pan, to powiedziałem i wykonam» – mówi Pan Bóg.
Ps 107
Ps 107 (106), 2-3. 4-5. 6-7. 8-9 (R.: por. 1)<br><br>Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana.<br>lub Alleluja.<br><br>Tak niech mówią odkupieni przez Pana, *<br>których wybawił z rąk przeciwnika<br>i których zgromadził z obcych krain, †<br>ze wschodu i zachodu, *<br>z północy i południa.<br><br>Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana.<br>lub Alleluja.<br><br>Błądzili na pustynnym odludziu, *<br>do miasta zamieszkałego nie znaleźli drogi.<br>Cierpieli głód i pragnienie *<br>i wygasło w nich życie.<br><br>Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana.<br>lub Alleluja.<br><br>w swoim utrapieniu wołali do Pana, *<br>a On ich uwolnił od trwogi.<br>I powiódł ich prostą drogą, *<br>aż doszli do miasta zamieszkałego.<br><br>Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana.<br>lub Alleluja.<br><br>Niechaj dziękują Panu za Jego dobroć, *<br>za Jego cuda wobec synów ludzkich,<br>bo głodnego nasycił, *<br>a łaknącego napełnił dobrami.<br><br>Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana.<br>lub Alleluja.
Ps 25 (24), 4b. 5
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Naucz mnie, Boże, chodzić Twoimi ścieżkami,<br>prowadź mnie w prawdzie według swych pouczeń.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
Mt 22,34-40
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza<br><br>Gdy faryzeusze posłyszeli, że zamknął usta saduceuszom, zebrali się razem, a jeden z nich, uczony w Prawie, wystawiając Go na próbę, zapytał: «Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe?»<br><br>On mu odpowiedział: «„Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem”. To jest największe i pierwsze przykazanie. Drugie podobne jest do niego: „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego”. Na tych dwóch przykazaniach zawisło całe Prawo i Prorocy».
2026-08-22, Sobota, Rok A, II, Wspomnienie Najśw. Maryi Panny, Królowej
Ez 43, 1-7a
Czytanie z Księgi proroka Ezechiela<br><br>Anioł poprowadził mnie ku bramie, która skierowana jest na wschód. I oto chwała Boga Izraela przyszła od wschodu, a głos Jego był jak szum wielu wód, a ziemia jaśniała od Jego chwały. Było to widzenie jak to, które miałem wtedy, gdy przyszedł, by zniszczyć miasto, widzenie jak tamto, które oglądałem nad rzeką Kebar. I upadłem na twarz.<br><br>A chwała Pańska weszła do świątyni przez bramę, która wychodziła na wschód. Wtedy uniósł mnie duch i zaniósł mnie na wewnętrzny dziedziniec. – A oto świątynia pełna była chwały Pańskiej.<br><br>I usłyszałem, jak ktoś mówił do mnie od strony świątyni, podczas gdy ów mąż stał jeszcze przy mnie. Rzekł do mnie: «Synu człowieczy, to jest miejsce tronu mojego, miejsce podstawy mych stóp, gdzie chcę na wieki mieszkać pośród Izraelitów».
Ps 85 (84), 9ab i 10. 11-12. 13-14 (R.: por. 10b)
Na ziemi naszej Bóg zamieszka w chwale<br><br>Będę słuchał tego, co Pan Bóg mówi: * <br>oto ogłasza pokój ludowi i swoim wyznawcom. <br>Zaprawdę, bliskie jest Jego zbawienie † <br>dla tych, którzy Mu cześć oddają, * <br>i chwała zamieszka w naszej ziemi.<br><br>Na ziemi naszej Bóg zamieszka w chwale<br><br>Łaska i wierność spotkają się z sobą, * <br>ucałują się sprawiedliwość i pokój. <br>Wierność z ziemi wyrośnie, * <br>a sprawiedliwość spojrzy z nieba.<br><br>Na ziemi naszej Bóg zamieszka w chwale<br><br>Pan sam szczęściem obdarzy, * <br>a nasza ziemia wyda swój owoc. <br>Sprawiedliwość będzie kroczyć przed Nim, * <br>a śladami Jego kroków zbawienie.<br><br>Na ziemi naszej Bóg zamieszka w chwale
Mt 23, 9b. 10b
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Jeden jest Ojciec wasz w niebie <br>i jeden jest wasz Nauczyciel, Chrystus.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
Mt 23, 1-12
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza<br><br>Jezus przemówił do tłumów i do swych uczniów tymi słowami: «Na katedrze Mojżesza zasiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze. Czyńcie więc i zachowujcie wszystko, co wam polecą, lecz uczynków ich nie naśladujcie. Mówią bowiem, ale sami nie czynią. Wiążą ciężary wielkie i nie do uniesienia i kładą je ludziom na ramiona, lecz sami palcem ruszyć ich nie chcą.<br><br>Wszystkie swe uczynki spełniają w tym celu, żeby się ludziom pokazać. Rozszerzają swoje filakterie i wydłużają frędzle u płaszczów. Lubią zaszczytne miejsca na ucztach i pierwsze krzesła w synagogach. Chcą, by ich pozdrawiano na rynkach i żeby ludzie nazywali ich Rabbi.<br><br>A wy nie pozwalajcie nazywać się Rabbi, albowiem jeden jest wasz Nauczyciel, a wy wszyscy jesteście braćmi. Nikogo też na ziemi nie nazywajcie waszym ojcem; jeden bowiem jest Ojciec wasz, Ten w niebie. Nie chciejcie również, żeby was nazywano mistrzami, bo jeden jest tylko wasz Mistrz, Chrystus.<br><br>Największy z was niech będzie waszym sługą. Kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony».
2026-08-23, Niedziela, Rok A, II, XXI Tydzień zwykły
Iz 22,19-23
Tak mówi Pan do Szebny, zarządcy pałacu:<br><br>«Gdy strącę cię z twego urzędu i przepędzę cię z twojej posady, tego dnia powołam sługę mego, Eliakima, syna Chilkiasza. Oblokę go w twoją tunikę, przepaszę go twoim pasem, twoją władzę oddam w jego ręce; on będzie ojcem dla mieszkańców Jeruzalem oraz dla domu Judy.<br><br>Położę klucz domu Dawidowego na jego ramieniu; gdy on otworzy, nikt nie zamknie, gdy on zamknie, nikt nie otworzy. Wbiję go jak kołek na miejscu pewnym; i stanie się on tronem chwały dla domu swego ojca».
Ps 138 (137), 1-2a. 2bc i 3. 6 i 8bc (R.: por. 8b)
Panie, Twa łaska trwa po wszystkie wieki.<br><br>Będę Cię sławił, Panie, z całego serca, *<br>bo usłyszałeś słowa ust moich;<br>będę śpiewał Ci psalm wobec aniołów.<br>Pokłon Ci oddam w Twoim świętym przybytku.<br><br>Panie, Twa łaska trwa po wszystkie wieki.<br><br>I będę sławił Twe imię *<br>za łaskę Twoją i wierność.<br>Wysłuchałeś mnie, kiedy Cię wzywałem, *<br>pomnożyłeś moc mojej duszy.<br><br>Panie, Twa łaska trwa po wszystkie wieki.<br><br>Pan, który jest wysoko, patrzy łaskawie na pokornego, *<br>pyszałka zaś dostrzega z daleka.<br>Panie, Twa łaska trwa na wieki, *<br>nie porzucaj dzieła rąk Twoich.<br><br>Panie, Twa łaska trwa po wszystkie wieki.
Rz 11,33-36
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian<br><br>O głębokości bogactw, mądrości i wiedzy Boga! Jakże niezbadane są Jego wyroki i nie do wyśledzenia Jego drogi! Kto bowiem poznał myśl Pana albo kto był Jego doradcą? Lub kto Go pierwszy obdarował, aby nawzajem otrzymać odpłatę?<br><br>Albowiem z Niego i przez Niego, i dla Niego jest wszystko. Jemu chwała na wieki! Amen.
Mt 16, 18
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Ty jesteś Piotr, czyli Opoka,<br>i na tej opoce zbuduję mój Kościół,<br>a bramy piekielne go nie przemogą.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
Mt 16,13-20
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza<br><br>Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: «Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?»<br><br>A oni odpowiedzieli: «Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków».<br><br>Jezus zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie?»<br><br>Odpowiedział Szymon Piotr: «Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego».<br><br>Na to Jezus mu rzekł: «Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr, czyli Opoka, i na tej opoce zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie».<br><br>Wtedy surowo zabronił uczniom, aby nikomu nie mówili, że On jest Mesjaszem.












