Parafia św. Marii Magdaleny
w Krotoszynie

Czytanie z Dziejów Apostolskich<br><br>Szczepan mówił do ludu i starszych, i uczonych:<br><br>«Ludzie twardego karku i opornych serc i uszu! Wy zawsze sprzeciwiacie się Duchowi Świętemu. Jak ojcowie wasi, tak i wy. Któregoż z proroków nie prześladowali wasi ojcowie? Pozabijali nawet tych, którzy przepowiadali przyjście Sprawiedliwego. A wy zdradziliście Go teraz i zamordowaliście. Wy, którzy otrzymaliście Prawo za pośrednictwem aniołów, lecz nie przestrzegaliście go».<br><br>Gdy to usłyszeli, zawrzały gniewem ich serca i zgrzytali zębami na niego.<br><br>A on, pełen Ducha Świętego, patrzył w niebo i ujrzał chwałę Bożą i Jezusa, stojącego po prawicy Boga. I rzekł: «Widzę niebo otwarte i Syna Człowieczego, stojącego po prawicy Boga».<br><br>A oni podnieśli wielki krzyk, zatkali sobie uszy i rzucili się na niego wszyscy razem. Wyrzucili go poza miasto i kamienowali, a świadkowie złożyli swe szaty u stóp młodzieńca, zwanego Szawłem. Tak kamienowali Szczepana, który modlił się: «Panie Jezu, przyjmij ducha mego!» A gdy osunął się na kolana, zawołał głośno: «Panie, nie licz im tego grzechu!» Po tych słowach skonał.<br><br>Szaweł zaś zgadzał się na zabicie Szczepana.

W ręce Twe, Panie, składam ducha mego <br>Albo: Alleluja<br><br>Bądź dla mnie skałą schronienia, * <br>warownią, która ocala. <br>Ty bowiem jesteś moją skałą i twierdzą, * <br>kieruj mną i prowadź przez wzgląd na swe imię.<br><br>W ręce Twe, Panie, składam ducha mego <br>Albo: Alleluja<br><br>W ręce Twoje powierzam ducha mego, * <br>Ty mnie odkupisz, Panie, wierny Boże. <br>Ja zaś pokładam ufność w Panu. * <br>Weselę się i cieszę Twoim miłosierdziem.<br><br>W ręce Twe, Panie, składam ducha mego <br>Albo: Alleluja<br><br>Niech Twoje oblicze zajaśnieje nad Twym sługą, * <br>wybaw mnie w swoim miłosierdziu. <br>Osłaniasz ich Twą obecnością * <br>od spisku mężów.<br><br>W ręce Twe, Panie, składam ducha mego <br>Albo: Alleluja

Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Ja jestem chlebem życia. <br>Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja

Słowa Ewangelii według Świętego Jana<br><br>W Kafarnaum lud powiedział do Jezusa:<br><br>«Jaki więc Ty uczynisz znak, abyśmy go zobaczyli i Tobie uwierzyli? Cóż zdziałasz? Ojcowie nasi jedli mannę na pustyni, jak napisano: „Dał im do jedzenia chleb z nieba”».<br><br>Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale dopiero Ojciec mój daje wam prawdziwy chleb z nieba. Albowiem chlebem Bożym jest Ten, który z nieba zstępuje i życie daje światu».<br><br>Rzekli więc do Niego: «Panie, dawaj nam zawsze ten chleb!»<br><br>Odpowiedział im Jezus: «Ja jestem chlebem życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie».

Czytanie z Dziejów Apostolskich<br><br>Po śmierci Szczepana wybuchło wielkie prześladowanie w Kościele jerozolimskim. Wszyscy, z wyjątkiem apostołów, rozproszyli się po okolicach Judei i Samarii. Szczepana zaś pochowali ludzie pobożni z wielkim żalem.<br><br>A Szaweł niszczył Kościół, wchodząc do domów, porywał mężczyzn i kobiety i wtrącał do więzienia.<br><br>Ci, którzy się rozproszyli, głosili w drodze słowo.<br><br>Filip przybył do miasta Samarii i głosił im Chrystusa. Tłumy słuchały z uwagą i skupieniem słów Filipa, ponieważ widziały znaki, które czynił. Z wielu bowiem opętanych wychodziły z donośnym krzykiem duchy nieczyste, wielu też sparaliżowanych i chromych zostało uzdrowionych. Wielka zaś radość zapanowała w tym mieście.

Niech cała ziemia chwali swego Pana <br>Albo: Alleluja<br><br>Z radością sławcie Boga, wszystkie ziemie, * <br>opiewajcie chwałę Jego imienia, <br>cześć Mu wspaniałą oddajcie. * <br>Powiedzcie Bogu: «Jak zadziwiające są Twe dzieła!<br><br>Niech cała ziemia chwali swego Pana <br>Albo: Alleluja<br><br>Niechaj Cię wielbi cała ziemia i niechaj śpiewa Tobie, * <br>niech Twoje imię opiewa». <br>Przyjdźcie i patrzcie na dzieła Boga, * <br>zadziwiających rzeczy dokonał wśród ludzi!<br><br>Niech cała ziemia chwali swego Pana <br>Albo: Alleluja<br><br>Morze na suchy ląd zamienił, * <br>pieszo przeszli przez rzekę. <br>Nim się przeto radujmy! * <br>Jego potęga włada na wieki.<br><br>Niech cała ziemia chwali swego Pana <br>Albo: Alleluja

Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Każdy, kto wierzy w Syna Bożego, ma życie wieczne, <br>a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja

Słowa Ewangelii według Świętego Jana<br><br>Jezus powiedział do ludu:<br><br>«Ja jestem chlebem życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie. Powiedziałem wam jednak: Widzieliście Mnie, a przecież nie wierzycie. Wszystko, co Mi daje Ojciec, do Mnie przyjdzie, a tego, który do Mnie przychodzi, precz nie odrzucę, ponieważ z nieba zstąpiłem nie po to, aby pełnić swoją wolę, ale wolę Tego, który Mnie posłał.<br><br>Jest wolą Tego, który Mnie posłał, abym nic nie stracił z tego wszystkiego, co Mi dał, ale żebym to wskrzesił w dniu ostatecznym. To bowiem jest wolą Ojca mego, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w Niego, miał życie wieczne. A Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym».

Czytanie z Dziejów Apostolskich<br><br>Anioł Pański powiedział do Filipa: «Wstań i pójdź około południa na drogę, która prowadzi z Jerozolimy do Gazy: jest ona pusta». A on poszedł. Właśnie wtedy przybył do Jerozolimy oddać pokłon Bogu Etiop, dworzanin królowej etiopskiej Kandaki, zarządzający całym jej skarbcem, i wracał, czytając w swoim wozie proroka Izajasza.<br><br>«Podejdź i przyłącz się do tego wozu» – powiedział Duch do Filipa. Gdy Filip podbiegł, usłyszał, że tamten czyta proroka Izajasza: «Czy rozumiesz, co czytasz?» – zapytał.<br><br>A tamten odpowiedział: «Jakżeż mogę rozumieć, jeśli mi nikt nie wyjaśni?» I zaprosił Filipa, aby wsiadł i spoczął przy nim.<br><br>A czytał ten urywek Pisma: «Prowadzą Go jak owcę na rzeź, i jak baranek, który milczy, gdy go strzygą, tak On nie otwiera ust swoich. W Jego uniżeniu odmówiono Mu słuszności. Któż zdoła opisać ród Jego? Bo Jego życie zabiorą z ziemi».<br><br>«Proszę cię, o kim to Prorok mówi, o sobie czy o kimś innym?» – zapytał Filipa dworzanin. A Filip otworzył usta i wyszedłszy od tego tekstu Pisma, opowiedział mu Dobrą Nowinę o Jezusie.<br><br>W czasie podróży przybyli nad jakąś wodę: «Oto woda – powiedział dworzanin – cóż stoi na przeszkodzie, abym został ochrzczony?» I kazał zatrzymać wóz, i obaj, Filip i dworzanin, weszli do wody. I ochrzcił go.<br><br>A kiedy wyszli z wody, Duch Pański porwa ł Filipai dworzanin już więcej go nie widział. Jechał zaś z radością swoją drogą. A Filip znalazł się w Azocie i głosił Ewangelię, przechodząc przez wszystkie miasta, aż dotarł do Cezarei.

Ps 66 (65), 8-9. 16-17. 19-20 (R.: por. 1b)<br><br>Niech cała ziemia chwali swego Pana <br>Albo: Alleluja<br><br>Błogosławcie, ludy, naszemu Bogu * <br>i rozgłaszajcie Jego chwałę, <br>bo On życiem obdarzył naszą duszę * <br>i nie dał się potknąć naszej nodze.<br><br>Niech cała ziemia chwali swego Pana <br>Albo: Alleluja<br><br>Przyjdźcie i słuchajcie mnie wszyscy, † <br>którzy boicie się Boga, * <br>opowiem, co uczynił mej duszy. <br>Do Niego wołałem moimi ustami, * <br>chwaliłem Go moim językiem.<br><br>Niech cała ziemia chwali swego Pana <br>Albo: Alleluja<br><br>Bóg mnie wysłuchał, * <br>przyjął głos mojej modlitwy. <br>Błogosławiony Bóg, który nie odepchnął mej prośby * <br>i nie oddalił ode mnie swej łaski.<br><br>Niech cała ziemia chwali swego Pana <br>Albo: Alleluja

Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. <br>Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja

Słowa Ewangelii według Świętego Jana<br><br>Jezus powiedział do ludu:<br><br>«Nikt nie może przyjść do Mnie, jeżeli go nie pociągnie Ojciec, który Mnie posłał; Ja zaś wskrzeszę go w dniu ostatecznym. Napisane jest u Proroków: „Oni wszyscy będą uczniami Boga”. Każdy, kto od Ojca usłyszał i przyjął naukę, przyjdzie do Mnie. Nie znaczy to, aby ktokolwiek widział Ojca; jedynie Ten, który jest od Boga, widział Ojca. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, ma życie wieczne.<br><br>Ja jestem chlebem życia. Ojcowie wasi jedli mannę na pustyni i pomarli. To jest chleb, który z nieba zstępuje: Kto go je, nie umrze. Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje Ciało, wydane za życie świata».

Czytanie z Dziejów Apostolskich<br><br>Szaweł ciągle jeszcze siał grozę i dyszał żądzą zabijania uczniów Pańskich. Udał się do arcykapłana i poprosił go o listy do synagog w Damaszku, aby mógł uwięzić i przyprowadzić do Jeruzalem mężczyzn i kobiety, zwolenników tej drogi, jeśliby jakichś znalazł.<br><br>Gdy zbliżał się już w swojej podróży do Damaszku, olśniła go nagle światłość z nieba. A gdy upadł na ziemię, usłyszał głos, który mówił: «Szawle, Szawle, dlaczego Mnie prześladujesz?» «Kto jesteś, Panie?» – powiedział.<br><br>A On: «Ja jestem Jezus, którego ty prześladujesz. Wstań i wejdź do miasta, tam ci powiedzą, co masz czynić».<br><br>Ludzie, którzy mu towarzyszyli w drodze, oniemieli ze zdumienia, słyszeli bowiem głos, lecz nie widzieli nikogo. Szaweł podniósł się z ziemi, a kiedy otworzył oczy, nic nie widział. Zaprowadzili go więc do Damaszku, trzymając za ręce. Przez trzy dni nic nie widział i ani nie jadł, ani nie pił.<br><br>W Damaszku znajdował się pewien uczeń, imieniem Ananiasz. «Ananiaszu!» – przemówił do niego Pan w widzeniu. A on odrzekł: «Jestem, Panie!»<br><br>A Pan do niego: «Idź na ulicę Prostą i zapytaj w domu Judy o Szawła z Tarsu, bo właśnie się tam modli». (I ujrzał Szaweł w widzeniu, jak człowiek imieniem Ananiasz wszedł i położył na niego ręce, aby przejrzał).<br><br>«Panie – odpowiedział Ananiasz – słyszałem z wielu stron, jak dużo złego wyrządził ten człowiek świętym Twoim w Jerozolimie. I ma on tutaj władzę od arcykapłanów, aby więzić wszystkich, którzy wzywają Twego imienia».<br><br>«Idź – odpowiedział mu Pan – bo wybrałem sobie tego człowieka jako narzędzie. On zaniesie imię moje do pogan i królów, i do synów Izraela. I ukażę mu, jak wiele będzie musiał wycierpieć dla mego imienia».<br><br>Wtedy Ananiasz poszedł. Wszedł do domu, położył na niego ręce i powiedział: «Szawle, bracie, Pan Jezus, Ten, co ukazał ci się na drodze, którą szedłeś, przysłał mnie, abyś przejrzał i został napełniony Duchem Świętym». Natychmiast jakby łuski spadły z jego oczu i odzyskał wzrok, i został ochrzczony. A gdy spożył posiłek, wzmocnił się.<br><br>Jakiś czas spędził z uczniami w Damaszku i zaraz zaczął głosić w synagogach, że Jezus jest Synem Bożym.

Ps 117 (116), 1b-2 (R.: por. Mk 16, 15)<br><br>Całemu światu głoście Ewangelię <br>Albo: Alleluja<br><br>Chwalcie Pana, wszystkie narody, * <br>wysławiajcie Go, wszystkie ludy, <br>bo potężna nad nami Jego łaska, * <br>a wierność Pana trwa na wieki.<br><br>Całemu światu głoście Ewangelię <br>Albo: Alleluja

Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, <br>trwa we Mnie, a Ja w nim jestem.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja

Słowa Ewangelii według Świętego Jana<br><br>Żydzi sprzeczali się między sobą, mówiąc: «Jak On może nam dać swoje ciało do jedzenia?»<br><br>Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli nie będziecie jedli Ciała Syna Człowieczego ani pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.<br><br>Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim.<br><br>Jak Mnie posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie. To jest chleb, który z nieba zstąpił – nie jest on taki jak ten, który jedli wasi przodkowie, a poumierali. Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki».<br><br>To powiedział, nauczając w synagodze w Kafarnaum.

Czytanie z Pierwszego listu świętego Piotra Apostoła<br><br>Najmilsi:<br><br>Wszyscy wobec siebie wzajemnie przyobleczcie się w pokorę, Bóg bowiem pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje. Upokórzcie się więc pod mocną ręką Boga, aby was wywyższył w stosownej chwili. Wszystkie troski wasze przerzućcie na Niego, gdyż Jemu zależy na was.<br><br>Bądźcie trzeźwi! Czuwajcie! Przeciwnik wasz, diabeł, jak lew ryczący krąży szukając kogo pożreć. Mocni w wierze przeciwstawcie się jemu. Wiecie, że te same cierpienia ponoszą wasi bracia na świecie. A Bóg wszelkiej łaski, Ten, który was powołał do wiecznej swojej chwały w Chrystusie, gdy trochę pocierpicie, sam was udoskonali, utwierdzi, umocni i ugruntuje. Jemu chwała i moc na wieki wieków. Amen.<br><br>Krótko, jak mi się wydaje, wam napisałem przy pomocy Sylwana, wiernego brata, upominając i stwierdzając, że taka jest prawdziwa łaska Boża, w której trwajcie.<br><br>Pozdrawia was ta, która jest w Babilonie razem z wami wybrana, oraz Marek, mój syn. Pozdrówcie się wzajemnym pocałunkiem miłości.<br><br>Pokój wam wszystkim, którzy trwacie w Chrystusie.

Będę na wieki sławił łaski Pana <br>Albo: Alleluja<br><br>Będę na wieki śpiewał o łasce Pana, * <br>moimi ustami Twą wierność będę głosił <br>przez wszystkie pokolenia. <br>Albowiem powiedziałeś: <br>«Na wieki ugruntowana jest łaska», * <br>utrwaliłeś swoją wierność w niebiosach.<br><br>Będę na wieki sławił łaski Pana <br>Albo: Alleluja<br><br>Niebiosa wysławiają cuda Twoje, Panie, * <br>i Twoją wierność w zgromadzeniu świętych. <br>Bo któż na obłokach będzie równy Panu, * <br>kto z synów Bożych będzie doń podobny?<br><br>Będę na wieki sławił łaski Pana <br>Albo: Alleluja<br><br>Błogosławiony lud, który umie się cieszyć * <br>i chodzi, Panie, w blasku Twojej obecności. <br>Cieszą się zawsze Twym imieniem, * <br>wywyższa ich Twoja sprawiedliwość.<br><br>Będę na wieki sławił łaski Pana <br>Albo: Alleluja

Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>My głosimy Chrystusa ukrzyżowanego, <br>który jest mocą i mądrością Bożą.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja

Słowa Ewangelii według świętego Marka<br><br>Jezus ukazawszy się Jedenastu powiedział do nich: «Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu. Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony. Tym zaś, którzy uwierzą, te znaki towarzyszyć będą: W imię moje złe duchy będą wyrzucać, nowymi językami mówić będą; węże brać będą do rąk i jeśliby co zatrutego wypili, nie będzie im szkodzić. Na chorych ręce kłaść będą i ci odzyskają zdrowie».<br><br>Po rozmowie z nimi Pan Jezus został wzięty do nieba i zasiadł po prawicy Boga. Oni zaś poszli i głosili Ewangelię wszędzie, a Pan współdziałał z nimi i potwierdzał naukę znakami, które jej towarzyszyły.

Czytanie z Dziejów Apostolskich<br><br>W dniu Pięćdziesiątnicy stanął Piotr razem z Jedenastoma i przemówił donośnym głosem:<br><br>«Niech cały dom Izraela wie z niewzruszoną pewnością, że tego Jezusa, którego ukrzyżowaliście, uczynił Bóg i Panem, i Mesjaszem».<br><br>Gdy to usłyszeli, przejęli się do głębi serca: «Cóż mamy czynić, bracia?» – zapytali Piotra i pozostałych apostołów. «Nawróćcie się – powiedział do nich Piotr – i niech każdy z was przyjmie chrzest w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie w darze Ducha Świętego. Bo dla was jest obietnica i dla dzieci waszych, i dla wszystkich, którzy są daleko, a których Pan, Bóg nasz, powoła».<br><br>W wielu też innych słowach dawał świadectwo i napominał: «Ratujcie się spośród tego przewrotnego pokolenia!»<br><br>Ci więc, którzy przyjęli jego naukę, zostali ochrzczeni. I przyłączyło się owego dnia około trzech tysięcy dusz.

Psalm (Ps 23 (22), 1b-3a. 3b-4. 5. 6 (R.: por. 1b))<br><br>Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego<br><br>Pan jest moim pasterzem, †<br>niczego mi nie braknie, *<br>pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach.<br>Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, *<br>orzeźwia moją duszę.<br><br>Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego<br><br>Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach *<br>przez wzgląd na swoją chwałę.<br>Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę, †<br>zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. *<br>Kij Twój i laska pasterska są moją pociechą.<br><br>Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego<br><br>Stół dla mnie zastawiasz *<br>na oczach mych wrogów.<br>Namaszczasz mi głowę olejkiem, *<br>kielich mój pełny po brzegi.<br><br>Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego<br><br>Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną *<br>przez wszystkie dni życia<br>i zamieszkam w domu Pana *<br>po najdłuższe czasy.<br><br>Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Najdrożsi:<br><br>To się Bogu podoba, jeżeli dobrze czynicie, a znosicie cierpienia. Do tego bowiem jesteście powołani. Chrystus przecież również cierpiał za was i zostawił wam wzór, abyście szli za Nim Jego śladami.<br><br>On grzechu nie popełnił, a w Jego ustach nie było podstępu. On, gdy Mu złorzeczono, nie złorzeczył, gdy cierpiał, nie groził, ale zdawał się na Tego, który sądzi sprawiedliwie. On sam w swoim ciele poniósł nasze grzechy na drzewo, abyśmy przestali być uczestnikami grzechów, a żyli dla sprawiedliwości – krwią Jego ran zostaliście uzdrowieni.<br><br>Błądziliście bowiem jak owce, ale teraz nawróciliście się do Pasterza i Stróża dusz waszych.

Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Ja jestem dobrym pasterzem<br>i znam owce moje, a moje Mnie znają.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja

Słowa Ewangelii według Świętego Jana<br><br>Jezus powiedział:<br><br>«Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto nie wchodzi do owczarni przez bramę, ale wdziera się inną drogą, ten jest złodziejem i rozbójnikiem. Kto jednak wchodzi przez bramę, jest pasterzem owiec. Temu otwiera odźwierny, a owce słuchają jego głosu; woła on swoje owce po imieniu i wyprowadza je. A kiedy wszystkie wyprowadzi, staje na ich czele, owce zaś postępują za nim, ponieważ głos jego znają. Natomiast za obcym nie pójdą, lecz będą uciekać od niego, bo nie znają głosu obcych».<br><br>Tę przypowieść opowiedział im Jezus, lecz oni nie pojęli znaczenia tego, co im mówił.<br><br>Powtórnie więc powiedział do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Ja jestem bramą owiec. Wszyscy, którzy przyszli przede Mną, są złodziejami i rozbójnikami, a nie posłuchały ich owce. Ja jestem bramą. Jeżeli ktoś wejdzie przeze Mnie, będzie zbawiony – wejdzie i wyjdzie, i znajdzie pastwisko. Złodziej przychodzi tylko po to, aby kraść, zabijać i niszczyć. Ja przyszedłem po to, aby owce miały życie, i miały je w obfitości».

Czytanie z Dziejów Apostolskich<br><br>Apostołowie i bracia, przebywający w Judei, dowiedzieli się, że również poganie przyjęli słowo Boże. Kiedy Piotr przybył do Jeruzalem, ci, którzy byli pochodzenia żydowskiego, robili mu wymówki. «Wszedłeś do ludzi nieobrzezanych – mówili – i jadłeś z nimi». Piotr więc zaczął wyjaśniać im po kolei:<br><br>«Modliłem się – mówił – w mieście Jafie i w zachwyceniu ujrzałem jakiś spuszczający się przedmiot, podobny do wielkiego płótna czterema końcami opadającego z nieba. I dotarł aż do mnie. Przyglądając mu się uważnie, zobaczyłem czworonożne zwierzęta domowe i dzikie, płazy i ptaki podniebne.<br><br>Usłyszałem też głos, który mówił do mnie: „Zabijaj, Piotrze, i jedz!” Odpowiedziałem: „O nie, Panie, bo nigdy nie wziąłem do ust niczego skażonego lub nieczystego”. Ale głos z nieba odezwał się po raz drugi: „Nie nazywaj nieczystym tego, co Bóg oczyścił”. Powtórzyło się to trzy razy i wszystko zostało wzięte znowu do nieba.<br><br>Zaraz potem trzech ludzi, wysłanych do mnie z Cezarei, stanęło przed domem, w którym mieszkaliśmy. Duch powiedział mi, abym bez wahania poszedł z nimi. Razem ze mną poszło też tych sześciu braci. Przybyliśmy do domu owego człowieka. On nam opowiedział, jak zobaczył anioła, który zjawił się w jego domu i rzekł: „Poślij do Jafy i sprowadź Szymona, zwanego Piotrem. On cię pouczy, jak zbawisz siebie i cały swój dom”.<br><br>Kiedy zacząłem mówić, Duch Święty zstąpił na nich, jak na nas na początku. Przypomniałem sobie wtedy słowa, które wypowiedział Pan: „Jan chrzcił wodą, wy zaś ochrzczeni będziecie Duchem Świętym”. Jeżeli więc Bóg udzielił im tego samego daru co nam, którzy uwierzyliśmy w Pana Jezusa Chrystusa, to jakżeż ja mogłem sprzeciwiać się Bogu?»<br><br>Gdy to usłyszeli, zamilkli. Wielbili Boga i mówili: «A więc i poganom udzielił Bóg łaski nawrócenia, aby żyli».

(Ps 42 (41), 2-3; Ps 43 (42), 3. 4 (R.: por. Ps 42 [41], 3ab)<br><br>Boga żywego pragnie moja dusza<br>Albo: Alleluja<br><br>Jak łania pragnie wody ze strumieni, *<br>tak dusza moja pragnie Ciebie, Boże.<br>Dusza moja Boga pragnie, Boga żywego, *<br>kiedyż więc przyjdę i ujrzę oblicze Boże?<br><br>Boga żywego pragnie moja dusza<br>Albo: Alleluja<br><br>Ześlij światłość i wierność swoją, *<br>niech one mnie wiodą,<br>niech mnie zaprowadzą na Twą górę świętą *<br>i do Twoich przybytków.<br><br>Boga żywego pragnie moja dusza<br>Albo: Alleluja<br><br>I przystąpię do ołtarza Bożego, *<br>do Boga, który jest moim weselem i radością.<br>I będę Cię chwalił przy dźwiękach lutni, *<br>Boże, mój Boże!<br><br>Boga żywego pragnie moja dusza<br>Albo: Alleluja

<br>Alleluja, Alleluja, Alleluja<br><br>Ja jestem dobrym pasterzem<br>i znam owce moje, a moje Mnie znają.<br><br>Alleluja, Alleluja, Alleluja

Słowa Ewangelii według Świętego Jana<br><br>Jezus powiedział:<br><br>«Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto nie wchodzi do owczarni przez bramę, ale wdziera się inną drogą, ten jest złodziejem i rozbójnikiem. Kto jednak wchodzi przez bramę, jest pasterzem owiec. Temu otwiera odźwierny, a owce słuchają jego głosu; woła on swoje owce po imieniu i wyprowadza je. A kiedy wszystkie wyprowadzi, staje na ich czele, owce zaś postępują za nim, ponieważ głos jego znają. Natomiast za obcym nie pójdą, lecz będą uciekać od niego, bo nie znają głosu obcych».<br><br>Tę przypowieść opowiedział im Jezus, lecz oni nie pojęli znaczenia tego, co im mówił.<br><br>Powtórnie więc powiedział do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Ja jestem bramą owiec. Wszyscy, którzy przyszli przede Mną, są złodziejami i rozbójnikami, a nie posłuchały ich owce. Ja jestem bramą. Jeżeli ktoś wejdzie przeze Mnie, będzie zbawiony – wejdzie i wyjdzie, i znajdzie pastwisko. Złodziej przychodzi tylko po to, aby kraść, zabijać i niszczyć. Ja przyszedłem po to, aby owce miały życie, i miały je w obfitości».<br><br>[Ewangelia do odczytania w roku A]<br>J 10,11-18<br>Słowa Ewangelii według Świętego Jana<br><br>Jezus powiedział:<br><br>«Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz daje życie swoje za owce. Najemnik zaś i ten, kto nie jest pasterzem, którego owce nie są własnością, widząc nadchodzącego wilka, opuszcza owce i ucieka, a wilk je porywa i rozprasza; najemnik ucieka, dlatego że jest najemnikiem i nie zależy mu na owcach.<br><br>Ja jestem dobrym pasterzem i znam owce moje, a moje Mnie znają, podobnie jak Mnie zna Ojciec, a Ja znam Ojca. Życie moje oddaję za owce. Mam także inne owce, które nie są z tej zagrody. I te muszę przyprowadzić, i będą słuchać głosu mego, i nastanie jedna owczarnia, jeden pasterz.<br><br>Dlatego miłuje Mnie Ojciec, bo Ja życie moje oddaję, aby je znów odzyskać. Nikt Mi go nie zabiera, lecz Ja sam z siebie je oddaję. Mam moc je oddać i mam moc je znów odzyskać. Taki nakaz otrzymałem od mojego Ojca».